Still Smileจูงมือกันก้าวข้ามสายรุ้ง แม้ยากเย็น แต่ก็ยังยิ้มได้

ขอบคุณทุกท่าน ที่ให้โอกาสและความช่วยเหลือ

admin on กุมภาพันธ์ 12th, 2009

ใจแม่เริ่มเอนเอียงไปทางโรงเรียนเอกชนตั้งแต่วันที่รู้ผลประกาศแล้ว แต่ก็ยังรอความหวังจากโรงเรียนเดิมนี้อยู่ จนวันนี้ได้คำตอบออกมาแบบนี้ จึงทำให้ตัดสินใจได้ว่า คงต้องหาโรงเรียนเอกชนแล้ว

แต่โชคก็ไม่เข้าข้าง เมื่อแม่ต้องถูกปฏิเสธจากโรงเรียนเอกชนอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง แม่พยายามชี้แจงว่าลูกของแม่อยู่ในขั้นเรียนรู้ได้ หมอเองก็ยืนยันว่าเข้าเรียนได้ ขอพาไปทดสอบได้ไหม แต่คำตอบที่ได้ก็คือ ไม่รับ

จนในที่สุด แม่พบโรงเรียนคริสต์แห่งหนึ่ง เมื่อแม่แจ้งเขาว่าลูกของแม่เป็นออทิสติก เขาก็ชะงักไปนิดหนึ่ง ทำเอาใจเสีย = =” แม่ก็บอกเขาทันทีว่า น้องเขาเริ่มหัดอ่านเขียนแล้ว และก็อยู่ในระดับที่ไม่เป็นมาก อยากให้โรงเรียนช่วยพิจารณาหน่อย ทางนั้นจึงบอกกับแม่ว่า งั้นลองพามาให้แผนกอนุบาลทดสอบดูก่อน ว่าจะสามารถเข้าเรียนได้ไหม

แม่ดีใจมากที่มีความหวังอีกครั้ง จึงพาลูกออกไปทันที วันนี้กินอิ่ม นอนหลับ เล่นเพลินจนสบายใจแล้ว คิดว่าผลออกมาน่าจะดีกว่าครั้งก่อน

เมื่อไปถึงที่นั่น ครูเขาก็ให้ลองเขียนตัวอักษร ทั้งแบบเขียนตามรอยประ และให้รูปภาพมาแล้วลองเขียนเป็นตัวอักษร ซึ่งหนูก็ทำได้ ครูบอกว่าหนูดูนิ่งใช้ได้เลย เพราะเผอิญว่าโรงเรียนนั้นมีครูอยู่คนหนึ่งซึ่งมีลูกเป็นออทิสติกเหมือนกัน แต่ไม่นิ่ง และเรียนรู้ได้ช้ากว่า ซึ่งแม่ก็ได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณครูคนนั้นในภายหลัง

ผลสรุปออกมาคือ โรงเรียนนี้รับหนูเข้าเรียน ในชั้นอนุบาลสอง เนื่องจากหนูสามารถอ่านเขียนได้บ้างแล้ว

ตอนนี้แม่หมดห่วงไปอีกหนึ่งอย่าง ต้นกล้าน้อยๆที่แม่บ่มอยู่แต่ในกระถางมานาน บัดนี้ได้เวลาลงดินแล้ว และก็น่าจะเป็นดินที่ดี ที่จะช่วยให้หนูเติบโตไปได้อีกขั้น

ทั้งแม่และเทวดาน้อย ขอขอบคุณในน้ำใจของทุกคนที่คอยช่วยเหลือ ให้โอกาส และให้กำลังใจ จนเราสามารถผ่านพ้นช่วงเวลานี้มาได้ด้วยดี ขอบคุณจริงๆค่ะ

ป.ล. ตัดทอนเนื้อหาบางส่วนทิ้งไป

Read More Comments (8) ห้องรับแขก, ห้องสมุด