Grooming Friday
admin on ตุลาคม 2nd, 2009
บางครั้ง แม่เองก็มีสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ ความเครียด ความเหนื่อย ความหวาดวิตก กดทับอยู่ทุกคืนทุกวัน ถ้ามีอะไรมาสะกิดแม้แค่เรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ก็ทำให้ความเศร้าถาโถมเข้ามาอย่างหนักได้
วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่ง ที่แม่ต้องนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวในมุมหนึ่งของบ้าน
แต่ก็ไม่นาน เด็กชายตัวน้อยก็เดินตามเสียงแม่มา คำแรกที่ลูกพูดเมื่อเห็นแม่ก็คือ “แม่ร้องไห้เหรอ…”
แล้วมือเล็กๆก็ยกขึ้นมาปาดน้ำตาให้แม่ “ไม่เอาน่า อย่าร้องนะ” …เหมือนมีก้อนอะไรวิ่งมาจุกอยู่ที่คอ แม่ปล่อยโฮออกมาหนักกว่าเดิม… เจ้าตัวน้อยเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่แล้วเช็ดน้ำตาให้แม่ “ไม่เอา ไม่ร้อง พอแล้ว” พอแม่ยังไม่หยุดร้อง หนูก็เอาทิชชู่แฉะๆมาขู่แม่ “นี่ๆดูไรนี่ กลัวมั๊ย กลัวมั๊ย อย่าร้อง”
แม่ดึงลูกมากอดไว้แน่น สะอื้นฮักๆ … แม่ยังมีหนูอยู่ตรงนี้ แม้จะเหนื่อย จะล้า จะไม่เหลือใคร แต่แม่ก็มีคนสำคัญที่สุดอยู่ตรงหน้านี้แล้ว
จริงๆแล้ว พัฒนาการทางการพูดของเทวดาน้อยโดยทั่วไป ยังไม่ค่อยดีนัก ยังเชื่อมโยงเหตุผลไม่ค่อยเป็น ถ้าเทียบเป็นภาษาอังกฤษก็คือรู้จักแต่ what , where แต่ยังไม่รู้จัก with , why , how…เมื่อวานเพิ่งไปหาหมอมา หมอถามว่ามากับใคร หนูก็ยังไม่เข้าใจคำถามเลย
…วันนี้จึงดูเหมือนว่า ลูกแม่พยายามอย่างมาก ที่จะพูดปลอบใจแม่…
เพราะประโยคสุดท้ายที่ลูกพูดกับแม่ ตอนที่แม่กอดหนูไว้ ก็คือ “รักแม่ครับ”…..
ทุกวันนี้แม่ยังทำอาหารให้เทวดาน้อยเองแทบทุกมื้อ นอกจากช่วงที่ไปโรงเรียน หรือช่วงที่ไปเข้าค่าย
เรื่องราว และเรื่องเล่า ของเด็กชายไม่ธรรมดาคนหนึ่ง กับคุณแม่ใบเลี้ยงเดี่ยวขี้วีนอีกหนึ่งคน มีสุข ทุกข์ เศร้า สนุก คละเคล้าปะปนกันไป จะชุลมุนแค่ไหน เมื่อเป้าหมายของคุณแม่ คือการทำให้เด็กชายไม่ธรรมดา กลายเป็นเด็กชายธรรมดาให้ได้ ด้วยสารพัดวิธี ทั้งในตำราและนอกตำรา 
